Ποιος είναι πίσω από την ιστορία; | Ομιλία αναπληρωτή πρύτανη Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Συρόπουλου | 6-12-2016

2016-12-10 12:49

Όταν η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση συναντά τη Δευτεροβάθμια

Γράφει η Στέλλα Π. Βουτσά
καθηγήτρια φιλόλογος του Λυκείου Αφάντου και Διδάκτωρ Λογοτεχνίας

Ποιος είπε ότι οι Βαθμίδες της Εκπαίδευσης χωρίζονται με στεγανά η μία από την άλλη κι ότι δεν πρέπει να βρίσκονται σε μια διαλεκτική σχέση αλληλεπίδρασης, διαλόγου κι επικοινωνίας μεταξύ τους; Μια τέτοια ιδέα θα ήταν εντελώς λανθασμένη. Κι αυτό το απέδειξε με τον πιο περίτρανο τρόπο την περασμένη Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016, στο ΛΥΚΕΙΟ ΑΦΑΝΤΟΥ ΡΟΔΟΥ, ο Αναπληρωτής Πρύτανης Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. ΣΠΥΡΟΣ ΣΥΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Ο κ. Συρόπουλος δέχτηκε πρόθυμα την πρόσκληση του ΓΕΛ ΑΦΑΝΤΟΥ και μίλησε στους μαθητές μας και με τις δύο ιδιότητές του: με αυτή του ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ (ειδικευμένου στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία με έμφαση στην Ιστοριογραφία), αλλά και με αυτή του ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΠΡΥΤΑΝΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ (υπεύθυνου διεθνών συνεργασιών, φοιτητικών θεμάτων και αποφοίτων).

Η ομιλία του είχε θέμα: ΠΟΙΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ; και συνοδευόταν από μια ευφάνταστη, πρωτότυπη και πολύ διδακτική παρουσίαση Power Point (η οποία εντυπωσίασε όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και εμάς τους διδάσκοντες).

Ο κ. Συρόπουλος, ο οποίος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου ανάμεσα στα άλλα Ιστορία της Μεσογείου στην Αρχαιότητα, εξήγησε με τον πιο πειστικό τρόπο την πολυπλοκότητα της δουλειάς ενός ιστορικού (π.χ. του Ηροδότου), καθώς πέρα από το να συλλέξει το υλικό του, οφείλει να το αντιμετωπίσει κριτικά και να το ερμηνεύσει, πριν προβεί σε οποιοδήποτε καταγραφή του ιστορικού γίγνεσθαι.

Κατά συνέπεια, τόνισε ο κ. Συρόπουλος, ανάμεσα σε εμάς, τους αναγνώστες της Ιστορίας και τα ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος παρεμβάλλεται ένας παράγοντας πολύ σημαντικός, θα έλεγε κανείς, καταλυτικός: Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΜΑΤΙΑ. Το γεγονός αυτό δυσχεραίνει την εξασφάλιση της αντικειμενικότητας στην επιστήμη της Ιστορίας, αυτό όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσει κανείς την έρευνα, μέχρι να φτάσει τελικά στην αλήθεια.

Η παρουσίαση του κ. Συρόπουλου ενθουσίασε τους μαθητές και μαθήτριες και των τριών τάξεων του Λυκείου μας, οι οποίοι τον παρακολούθησαν με αδιάλειπτο ενδιαφέρον και προσοχή, αφού η μεταδοτικότητά του ήταν πραγματικά αξιοθαύμαστη.

Στο διάλειμμα, μάλιστα, πολλοί από τους μαθητές έσπευσαν να του υποβάλλουν ερωτήσεις και προβληματισμούς που τους γεννήθηκαν από τα λεγόμενά του (π.χ. για την υποκειμενικότητα του μαθήματος της Ιστορίας).

Σε όλες αυτές τις απορίες ο κ. Συρόπουλος απάντησε ακούραστα, με τη γνωστή απλότητα, γλυκύτητα και ευγένεια που τον διακρίνει. Η προσφορά του, όμως, στο σχολείο μας δεν έμεινε εκεί. Μετά το διάλειμμα ακολούθησε και δεύτερη παρουσίαση εκ μέρους του, αυτή τη φορά της δομής του Πανεπιστημίου Αιγαίου, των Σχολών και Τμημάτων που εδράζουν σε κάθε νησί (Ρόδο, Σάμο, Χίο, Λέσβο, Λήμνο και Σύρο), καθώς και των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών που προσφέρονται ανά ειδικότητα.

[Ακούγοντας τον κ. Συρόπουλο να λέει ότι το Πανεπιστήμιο Αιγαίου ιδρύθηκε το 1984, μου ήρθε αυτόματα στο νου εκείνο που είχα διαβάσει στην Ιστορία των μαθητικών μου χρόνων, ότι ο κορυφαίος μαθηματικός και επιστήμονας της εποχής του, ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής που δίδαξε στο Ιωνικό Πανεπιστήμιο της Σμύρνης, πρώτος είχε την ιδέα για τη δημιουργία ενός Πανεπιστημίου Αιγαίου μεταξύ μικρασιατικών ακτών και νησιών του Αιγαίου και ήταν έτοιμος με τον Ελευθέριο Βενιζέλο να πραγματοποιήσουν ένα τέτοιο μεγαλεπήβολο όραμα.

Τους πρόλαβε όμως η μικρασιατική καταστροφή του 1922, που μαζί με το ναυάγιο της Μεγάλης Ιδέας, σήμανε και το ναυάγιο του υπό σχεδιασμό Πανεπιστημίου Αιγαίου. Μέχρι που το 1984 αξιώθηκε η Ελληνική Εκπαίδευση να αποκτήσει ένα Πανεπιστήμιο που θα αγκάλιαζε το νησιωτικό αρχιπέλαγος του Αιγαίου. Ο μεγάλος Καραθεοδωρής μπορεί να κοιμάται ήσυχος…]

Η παρουσίαση του κ. Συρόπουλου έκλεισε πανηγυρικά με ένα ολιγόλεπτο σποτ που έχει ετοιμάσει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και υπάρχει διαθέσιμο στο διαδίκτυο, προβάλλοντας την προσφορά, τις προοπτικές και τις δυνατότητές του, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Και, φυσικά, καταχειροκροτήθηκε από τους μαθητές και καθηγητές της κατάμεστης Αίθουσας Εκδηλώσεων του Λυκείου Αφάντου. Ενθουσιασμένος με την παρουσίαση δήλωσε και ο Διευθυντής κ. ΒΕΝΕΤΙΟΣ ΘΩΜΙΔΗΣ, ο οποίος άνοιξε κι έκλεισε την εκδήλωση.

Πριν φύγει, ο κ. Συρόπουλος αποχαιρέτησε τους μαθητές με τα εξής: «Κάποιους από εσάς, μπορεί να σας ξαναβρώ στις αίθουσες του Πανεπιστημίου. Όπως και να έχει, θα σας πω αυτό που λέω πάντα στους φοιτητές μου: Δε σας εύχομαι ‘Καλή Τύχη!’, αλλά σας εύχομαι ‘Καλή Δύναμη!’, ώστε να ρυθμίσετε την τύχη σας όπως θέλετε εσείς». Με τα λόγια αυτά του κ. καθηγητή ταυτίζομαι κι εγώ προσωπικά απόλυτα. Η ζωή θέλει θάρρος και τόλμη, ώστε να την πας εκεί που θέλεις εσύ κι όχι να σε πηγαίνει εκείνη.

Ευχαριστούμε θερμά τον κ. ΣΠΥΡΟ ΣΥΡΟΠΟΥΛΟ για την εξαιρετική ομιλία του, αλλά και την προθυμία του να ανταποκριθεί άμεσα στην πρόσκληση του σχολείου μας. Παρά την πιεσμένη του «ατζέντα», εντός κι εκτός Ρόδου, εντός κι εκτός Ελλάδος, έκανε ένα «κενό» για εμάς, για να έρθει να μας μιλήσει κι αυτό το εκτιμούμε ιδιαίτερα.

Μας απέδειξε, έτσι, αυτό που ήδη, βέβαια, γνωρίζαμε: ότι είναι ένας λαμπρός επιστήμονας, αλλά κι ένας Πανεπιστημιακός με ήθος. Να είναι σίγουρος ότι έσπειρε τόσο στους μαθητές όσο και στους διδάσκοντες σπόρο για γόνιμο προβληματισμό σχετικά με το τόσο κομβικό μάθημα της Ιστορίας.

Και όσον αφορά στην παρουσίασή του του Πανεπιστημίου Αιγαίου, τον διαβεβαιώνουμε ότι η ενημέρωση που παρείχε στους μαθητές μας θα τους φανεί πολύ χρήσιμη των ώρα που θα κληθούν να συμπληρώσουν τα μηχανογραφικά τους δελτία και να πάρουν μια τόσο σημαντική απόφαση, όπως το τι θέλουν να σπουδάσουν και τι σταδιοδρομία να ακολουθήσουν.

Γιατί καλό είναι να γνωρίζει κανείς τι έχει στην πόρτα του και στη γειτονιά του, όπως εύστοχα επισήμανε από την αρχή ο διευθυντής μας. Κι αυτό που έχουμε «στη γειτονιά μας», στην τοπική μας κοινωνία, είναι το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Πανεπιστήμιο των νησιών μας. Και αυτό το Πανεπιστήμιο πρέπει να το προσέξουμε, να το διαφυλάξουμε και να το αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο.