Ο πόλεμος στα μάτια του κόσμου | Τζιλήρα Κωνσταντίνα (Α4)

2014-04-22 10:09

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Τζιλήρα Κωνσταντίνα (Α4)

 

Πόλεμος ορίζεται ως η βίαιη σύγκρουση για την επίλυση κάποιων διαφορών σε εθνικό επίπεδο, σε διακρατικό ή ακόμα και σε ψυχολογικό. Πως όμως βλέπει ο άνθρωπος τον εαυτό του στον πόλεμο και τι σημαίνει γι’ αυτόν; Ποιες είναι οι συνέπειές του στο κράτος και στο άτομο;

Ο πόλεμος είναι σαν μια παρτίδα σκάκι. Το σκάκι είναι παιχνίδι στρατηγικής με σκοπό, όχι να κερδίσεις τα περισσότερα πιόνια, αλλά να πάρεις τον βασιλιά. Τα στρατιωτάκια μπορούν να κάνουν δύο βήματα στην αρχή και μετά μόνο ένα. Δεν μπορούν να κάνουν πίσω, ούτε να κινηθούν δεξιά ή αριστερά και ο μόνος λόγος που μπορούν να μετακινηθούν διαγώνια είναι για να «σκοτώσουν» ένα αντίπαλο πιόνι. Πίσω από αυτά κρύβονται και προστετεύονται τα ισχυρότερα πιόνια. Έτσι βλέπει ο άνθρωπος τον εαυτό του στον πόλεμο, σαν ένα στρατιωτάκι που η θέση του είναι στην πρώτη σειρά και πίσω του κρύβονται αυτοί που κινούν τα νήματα. Επίσης, ο πόλεμος δεν τελειώνει, όταν σκοτωθούν πολλοί άνθρωποι αλλά, όταν το αποφασίσουν οι «ισχυροί», αυτοί που κρύβονται πίσω από τα στρατιωτάκια. Τέλος, σε ένα παιχνίδι σκάκι παίζεις για να κερδίσεις την παρτίδα, ενώ στον πόλεμο πολεμάς για την πατρίδα, αφού κανείς δεν βγαίνει νικητής.

Το πρώτο πράγμα που τρέχουν να κάνουν όλοι οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι μετά το τέλος ενός πολέμου είναι να δουν ποιο είναι το αποτέλεσμά του. Σε αυτό που καταλήγουν πάντα, αλλά δεν τονίζεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι η μείωση του πληθυσμού. Όμως αυτό που τους ενδιαφέρει όλους είναι η κατάσταση της οικονομίας. Οι τηλεοράσεις βουΐζουν για την παράλυσή της και για τα πολλά χρήματα που ξοδεύτηκαν σε όπλα και πολεμικό εξοπλισμό. Όμως δεν είναι μόνο αυτά. Αν δεν υπάρχουν χρήματα στα ταμεία του κράτους, δεν υπάρχει δωρεάν παιδεία και υγεία. Όλες οι υλικές καταστροφές που έγιναν κατά τη διάρκεια του πολέμου δεν μπορούν να επιδιορθωθούν και γενικά οι πολίτες βιώνουν μια πολύ δύσκολη ζωή. Εν κατακλείδι, αν δεν έχει χρήματα το κράτος, υπάρχει παρακμή σε όλους τους τομείς.

Παρ’ όλα αυτά, ένας πόλεμος δημιουργεί πολλά περισσότερα και μεγαλύτερα προβλήματα στο άτομο. Πρώτα απ’ όλα είναι η εξαθλίωση του ανθρώπου, αφού κατά τη διάρκεια κάθε πολέμου χάνεται ο σεβασμός σε αξίες και ιδανικά, ο άνθρωπος γίνεται βίαιος και το μόνο που σκέφτεται είναι να επιβιώσει. Μετά έρχονται τα ψυχολογικά τραύματα που δημιουργούνται σε στρατιώτες και σε πληθυσμό που κατοικούσε σε εμπόλεμη ζώνη – και όχι μόνο – τα οποία θα τους συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή και κάποια από αυτά θα εμποτίσουν και τις επόμενες γενιές. Τέλος, είναι πολλά παιδιά τα οποία δεν έχουν γνωρίσει την ειρήνη. Παιδιά τα οποία πολεμούν από πολύ μικρή ηλικία και που έχουν εκπαιδευτεί για να σκοτώνουν τον εχθρό. Κλείνοντας, κατά τον Θουκυδίδη ο πόλεμος είναι βίαιος διδάσκαλος, όμως κατά τη γνώμη μου με έναν «βίαιο διδάσκαλο» όπως ο πόλεμος, δεν μαθαίνεις απολύτως τίποτα χρήσιμο.

Στον πόλεμο ο άνθρωπος βλέπει τον εαυτό του σαν ένα απλό πιόνι, ένα στρατιωτάκι το οποίο είναι καταδικασμένο να πεθάνει ως «άγνωστος στρατιώτης». Το μόνο που δημιουργεί ένας πόλεμος είναι καταστροφές, υλικές και οικονομικές. Αποτέλεσμά του είναι οι θάνατοι πολλών ανθρώπων, οι οποίοι φέρνουν μόνο θλίψη. Το συμπέρασμα όμως είναι, πως όσο κι αν κανείς προσπαθήσει, στον πόλεμο δεν θα κερδίσει.