ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ ΣΤΑ ΚΟΛΥΜΠΙΑ | 2013-14

2013-12-24 11:37

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ ΣΤΑ ΚΟΛΥΜΠΙΑ

Τη Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη αντιπροσωπείας μαθητών του Λυκείου μας στο Θεραπευτήριο χρόνιων παθήσεων στα Κολύμπια. Με αφορμή αυτή την επίσκεψη, αποφασίσαμε να σας εκφράσουμε τη μοναδική εμπειρία που ζήσαμε, καθώς και τα έντονα συναισθήματα που αυτή μας προκάλεσε.

Η προετοιμασία για την επίσκεψη ξεκίνησε όταν όλοι οι μαθητές κλήθηκαν να προσφέρουν ένα μικρό χρηματικό ποσό, με σκοπό την αγορά αγαθών προς δωρεά στο ίδρυμα. Οι μαθητές προσφέροντας ανιδιοτελώς από το καθημερινό τους χαρτζιλίκι κατάφεραν να συγκεντρώσουν ένα αρκετά σημαντικό ποσό για την αγορά διάφορων αγαθών, όπως μικρές μάλλινες κουβέρτες, γλυκά, αλλά και ρούχα, που συγκεντρώθηκαν με τη βοήθεια των μαθητών. Επίσης, η συνεισφορά του κυλικείου του σχολείου ήταν γενναιόδωρη προσφέροντας τυρόπιτες, λουκανόπιτες και χυμούς για τον καθένα από τους τροφίμους.

Μόλις φτάσαμε, οι οικοδεσπότες μας υποδέχτηκαν γεμάτοι καλοσύνη. Το χαμόγελό τους μαρτυρούσε την ανάγκη τους για επικοινωνία και συναίσθηση του γιορτινού πνεύματος. Νιώσαμε αμέσως την αγάπη που σιωπηλά μας μετέδιδαν. Προσφέραμε τα δώρα μας και τραγουδήσαμε τα κάλαντα. Τη μελωδία των τραγουδιών ανέλαβε ο Γιάννης Πύργιογλης, που με το απίστευτο ταλέντο του στο μπουζούκι κατάφερε να αναμοχλεύσει ακόμα περισσότερο τα συναισθήματα όλων μας. Στη συνέχεια, εκφράσαμε τις ευχές μας, λαμβάνοντας ως ανταπόδοση ένα βλέμμα χαράς και ευγνωμοσύνης που διαγράφηκε στα πρόσωπά τους.

Αφού τελειώσαμε, τη θέση μας πήρε μια χορευτική ομάδα. Οι χοροί που παρουσίασε κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα γιορτινό γλέντι, όχι μόνο με όλους εμάς , αλλά και με τους τροφίμους, από τους οποίους άλλοι χόρευαν και άλλοι τραγουδούσαν με ενθουσιασμό τα παραδοσιακά τραγούδια. Η ατμόσφαιρα που επικρατούσε δημιούργησε σε όλους μας αισθήματα συγκίνησης, χαράς και αισιοδοξίας. Με αυτόν τον τρόπο χαρίσαμε σ’ αυτούς τους ανθρώπους πράγματα που στερούνται από τη ζωή, όπως αγάπη, φροντίδα και δύναμη για το μέλλον.

Φεύγοντας αγοράσαμε όλοι κάποια από τα έργα τους, όχι μόνο για να ενισχύσουμε το ίδρυμα, αλλά και για να έχουμε οι ίδιοι κάτι, για να θυμόμαστε αυτή την ξεχωριστή εμπειρία που είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε. Άλλωστε, η ανιδιοτελής προσφορά σε συνανθρώπους μας που πραγματικά το έχουν ανάγκη, δίνει νόημα κυρίως σ’ αυτές τις γιορτινές ημέρες, γεμίζει με αγάπη την ψυχή του ανθρώπου και μας φέρνει όλους πιο κοντά.

Λόγγου Μιχαέλα

 

 

Για άλλη μια χρονιά, αποφασίσαμε, ενόψει των εορτών των Χριστουγέννων, αντιπροσωπεία των μαθητών του σχολείου μας να προσφέρει λίγη ζεστασιά και αγάπη σε ανθρώπους που ζουν στο Θεραπευτήριο χρόνιων παθήσεων στα Κολύμπια.

Έτσι λοιπόν την τελευταία μέρα της σχολικής χρονιάς 2013, παιδιά γεμάτα χαρά, αισιοδοξία, ξεγνοιασιά, αγάπη, αλληλεγγύη, αλλά και εφοδιασμένα με όλων των ειδών αγαθά, τρόφιμα, ρούχα, σκεπάσματα, ξεκινήσαμε για τη διεκπεραίωση αυτής της επίσκεψης. Το κλίμα γιορτινό. Μόλις φτάσαμε στο προαύλιο του ιδρύματος, τα συναισθήματα, ομολογώ, πως ήταν ανάμεικτα. Αφενός, χαρά και ικανοποίηση για το κοινωνικό έργο που προσφέραμε και αφετέρου, απόγνωση και λύπη, καθώς αντικρίσαμε μια άλλη πλευρά της ζωής, δύσκολη, σκοτεινή, που ίσως ποτέ άλλοτε να είχαμε φανταστεί. Κατανοήσαμε πόσο άπληστοι και αλαζόνες είμαστε εμείς οι ίδιοι που δεν εκτιμάμε το σημαντικότερο αγαθό της ζωής, την ΥΓΕΙΑ. Αυτό όμως δε διήρκεσε παρά μόνο λίγα λεπτά. Παραμερίσαμε όλες αυτές τις άσχημες σκέψεις και συνειδητοποιημένοι πλέον αποσκοπούσαμε μόνο στην ευχαρίστηση και στη μετάδοση θερμών συναισθημάτων σ ’ αυτούς τους ανθρώπους που τόσο πολύ το έχουν ανάγκη. Περάσαμε στο εσωτερικό του κτιρίου• εκεί υπό τη μουσική υπόκρουση που είχε αναλάβει ένα από τα παιδιά αρχίσαμε εύθυμα να τραγουδάμε τα κάλαντα. Η μόνη μας ανταμοιβή ήταν το χαμόγελο που εισπράτταμε. Συνεχίσαμε μοιράζοντας διάφορα γλυκά καθώς και πρώτης ανάγκης αγαθά που σίγουρα τους ήταν απαραίτητα. Από εκεί δεν έλλειψε και ο Σύλλογος του χωριού μας. Γυναίκες ντυμένες με παραδοσιακή ενδυμασία χόρεψαν μαζί τους, ενώ εμείς είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε σε στενότερη επαφή, ανταλλάσσοντας κουβέντες μαζί τους. Στα πρόσωπά τους γινόταν όλο και πιο έντονη η ανάγκη να μας πλησιάσουν, έδειχναν ευτυχισμένοι και ευχαριστημένοι με αυτά που τους πρόσφερε η ζωή.

Η ώρα πέρασε τόσο ευχάριστα και ήρθε η στιγμή να τους αποχαιρετίσουμε. Φεύγοντας από εκεί γενάτοι εμπειρίες και διδάγματα ζωής, αρχίσαμε να αναθεωρούμε τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή. Συνειδητοποιημένοι πλέον και κατακλυσμένοι από την αγάπη αυτών των ανθρώπων, καταλάβαμε πως η ζωή έχει δύο όψεις και πως πρέπει να παλέψει κανείς για να κατακτήσει τη λαμπερή και γεμάτη αισιοδοξία όψη της.

Συκοφύλλου Τσαμπίκα